Vijf minuten met Darian Sanayei

Vijf minuten met Darian Sanayei
Decrease Font Size Increase Font Size Text size Print

Oorspronkelijk komt hij uit Seattle, de grootste stad in de Amerikaanse staat Washington. Darian Sanayei woont nu echter al een tijdje in België. De 22-jarige Sanayei heeft hij er al een carrière van 16 seizoenen opzitten, waarvan de laatste drie jaar in Europa. Als hij volgend jaar zijn snelheid kan bevestigen zou de Amerikaan wel eens een gevaarlijke outsider kunnen worden het WK MX2!

Je zou het bijna vergeten want je bent maar zo goed als je laatste races… Sanayei werd in 2016 Vice-Europees kampioen in de EMX250 in 2016. Zijn eerste seizoen WK jaar sloot hij vorig af op de 11de plaats. Dit jaar is Darian helaas afwezig sinds de GP van Arco di Trento na een knieblessure in het Brits kampioenschap. Daarvoor was de Kawasaki rijder één van de grootste smaakmakers van het seizoensbegin in het WK MX2. Tijdens de GP van Valencia in Redsand was hij al dicht bij een eindpodium, ook zijn derde plaats in de tweede manche van de Argentijnse GP toonde aan dat hij de snelheid heeft om potten te breken.

Waarom heb je het wereldkampioenschap gekozen in plaats van de AMA?
Darian Sanayei: “Ik heb het MXGP-kampioenschap een paar jaar geleden leren kennen en ik dacht dat ik naar Europa kon gaan om me hier te meten met de beste rijders ter wereld. Tegelijk krijg je zo ook de kans om een onvergetelijke ervaring te beleven. Je leert Europa kennen, je ziet plaatsen in de wereld waar ik anders nooit zou komen.”

Wat waren je doelen toen je hier kwam?
Darian Sanayei: “Toen ik voor de eerste keer naar Europa kwam, was het mijn doel om  de top-3 in de EMX250 te halen.”

Denkt je dat het EK als springplank naar een ​​professionele carrière meer geschikt is dan de Amerikaanse kampioenschappen?
Darian Sanayei: “Ik weet niet precies of het beter is om te beginnen, maar ik hou van het professionalisme en de racestructuur in Europa. De banen zijn hier erg moeilijk. Het kan alleen een voordeel zijn om op jonge leeftijd te leren rijden op dergelijke circuits. “

“Om snel te zijn in Europa moet je op elk soort ondergrond kunnen rijden.”

Ben je van plan om in de toekomst MXGP te rijden?
Darian Sanayei: “Ja, ik heb het al overwogen. Toch denk ik dat mijn eerste optie nog steeds AMA 250 zal zijn. Net zoals Thomas Covington die volgend jaar weer in Amerika zal rijden.”

Wat viel je het meest op toen je in Europa aan kwam?
Darian Sanayei: “De competitiviteit van de rijders uit alle verschillende landen. Ze zijn hier strictly for business en niet om zich te amuseren! “

Houd je van het leven in Europa?
Darian Sanayei: “Ik ben nu bijna 3 jaar in Europa en ik heb inderdaad wel naar mijn zin. Ik woonde in Frankrijk, Engeland en de laatste tijd in België. Natuurlijk geef ik nog steeds de voorkeur aan mijn leventje in de VS, want dat is precies wat ik gewend ben. “


Wat leveren de Europese omlopen jou op in je ontwikkeling als rijder, in vergelijking met Amerikaanse banen?
Darian Sanayei: “Mijn gevoel bij de circuits in Europa is dat je om snel te gaan op elk gebied moet uitblinken. Alleen gas geven, is niet voldoende. Je moet ook de juiste afstelling vinden en natuurlijk speelt rijtechniek ook een rol.”

Het FIM MX2 wereldkampioenschap heeft een hoog niveau. Hoe schat je de GP’s in vergeleken met de AMA 250 outdoors?
Darian Sanayei: “Het is moeilijk om te zeggen of het niveau hoger is dan dat van de AMA 250. Ik denk nog steeds dat de top in Amerika een beetje sneller is op hun eigen, typisch Amerikaanse circuits. Snelle circuits, met veel grip en veel sprongen. Als het gaat over veelzijdigheid van omlopen, van aarde met grip, tot betonhard en diep zand dan zal de MX2 categorie waarschijnlijk sneller zijn.”

Even over jouw blessure, hoe sta je er nu voor?
Darian Sanayei: “Op dit moment herbouwt mijn knie beetje bij beetje. Het kost tijd, maar ik doe er alles aan om volgend seizoen weer 100% te worden. “

Veranderen voor volgend seizoen?
Darian Sanayei: “Nee, we gaan door zoals dit jaar. In 2019 zal ik nog steeds MX2 rijden in DRT Kawasaki. “

Tekst en foto’s: Loïc Lassence, Niek Kamper, Kawasaki

 

 

 

Uw reacties