Natuurlijk dwong de manier waarop Jeffrey Herlings zijn 122ste GP-zege behaalde groot respect af. Daarmee raakte de knalprestatie van Kay de Wolf in Arnhem enigszins ondergesneeuwd. De MXGP rookie was het hele weekend de enige bij machte om de vijfvoudige wereldkampioen van antwoord te dienen.
Herlings en zandraces staan sinds zijn WK-debuut synoniem voor demonstraties en vooral dominantie. Rijders van wereldkaliber zoals Jordi Tixier (Valkenswaard, 2014), Pauls Jonass (Valkenswaard, 2016) en Tommy Searle (Valkenswaard, 2012) kregen in de MX2 als tweede allemaal meer dan vijftig seconden aangesmeerd. In de loodzware GP van Lierop in 2012 kwam Jeremy Van Horebeek als tweede zelfs meer dan twee minuten na The Bullet over de meet.
Gajser op een ronde gezet
Wie dacht dat het in de MXGP, waar de beste motorcrossers ter wereld tegen elkaar uitkomen, niet zo’n vaart zou lopen met die overmacht, had het mis. Sterke zandrijders als Tony Cairoli en Romain Febvre kregen allemaal een pak voor de broek van de toenmalige Red Bull KTM-rijder.
Dit seizoen liet de 31-jarige Nederlander zien dat hij ondanks alle tegenslagen helemaal herboren is sinds zijn overstap naar Honda. Tim Gajser en Tom Vialle moesten als derde in de race respectievelijk 44 en 54 seconden toestaan. Nochtans zijn dat allebei meervoudige wereldkampioenen die behoorlijk in vorm zijn. Diezelfde Gajser werd in de tweede manche trouwens op één ronde gezet.
Jeffrey Herlings: “Het was een echt goede GP. Het was mooi om opnieuw met Kay de Wolf te strijden. We kennen elkaar al lang, en als je tegen elkaar rijdt moet je hard racen maar elkaar tegelijk respecteren. We kwamen een paar keer dicht bij elkaar, maar nooit iets geks. Hij wilde winnen, ik wilde winnen, en ik weet dat Kay heel goed is in het zand, dus het was superleuk.”
Méér dan best of the rest
Driemaal eindigde de Wolf tweede in Arnhem maar de manier waarop hij de uitdaging aanging, toont een heel ander beeld. In de kwalificatierace kwam de voormalige MX2-wereldkampioen terug van plaats 29 naar plaats twee. Op zondag leidde de Nestaan Husqvarna-rijder lang de wedstrijd en ook in de tweede manche maakte hij zijn voorbeeld het leven zuur.
Best of the rest? Zwak uitgerust voor het 21-jarige supertalent dat straks helemaal de fakkel wil overnemen van Herlings.
Kay de Wolf: “Het was zeker positief. Twee weken geleden kon ik niet eens een gevecht aangaan met Jeffrey Herlings, toen reed ik nog veertig seconden achter hem. Sindsdien hebben we gewerkt aan mijn starts, mijn conditie en nog een aantal andere dingen, dus ik ben echt blij dat ik nu met hem kan vechten.
Vandaag zat ik tot de voorlaatste ronde bij hem, dat toont hoeveel vooruitgang we hebben geboekt. Hem kloppen in het zand is niet makkelijk. Ik heb alles geprobeerd en nog een beetje meer, maar we zullen nog even moeten wachten om Jeffrey te verslaan. In de tweede reeks had ik het lastig achter hem, ik verspilde behoorlijk wat energie, ik landde de sprongen niet zuiver en ik ging de bochten niet in zoals ik wilde, omdat ik zo hard aan het pushen was. Op het einde kon ik het niet meer houden, de motor sloeg naar rechts, mijn voorwiel hapte in het zand en ik ging tegen de grond. Jammer van die val, maar ik heb alles gegeven wat ik had, dus ik kan vanavond gaan slapen zonder me af te vragen wat als.
Verder was het een geweldig weekend, zeker hier thuis voor eigen publiek. De Nederlandse fans waren ongelooflijk en ik wilde absoluut een show voor hen neerzetten. Ik zal altijd alles geven voor de Nederlandse fans en voor mijn land. Ook een enorme dankjewel aan het hele team — we blijven doorwerken en ik kijk uit naar de volgende manches. Acht jaar geleden keek ik nog naar Jeffrey en nu rijd ik tegen hem, en dat maakt me alleen maar sterker voor de toekomst!”
Tekst: Tom Jacobs
Foto’s: Samo Vidic/Red Bull Contentpool, Fullspectrum Media
