Nolan Cordens: “Vorig jaar was eigenlijk het absurde voorbij”

Zondag wordt in Reet de titel bij de VLM Inters 500 beslist. Nolan Cordens leidt het kampioenschap al sinds de openingswedstrijd en begint aan de finale met 402 punten, één meer dan Brent Aerden. De 27-jarige KTM rijder werd eerder al BMB-kampioen bij de Inters, maar een VLM-titel ontbreekt nog op zijn palmares.

MXMag sprak Nolan enkele dagen voor de spannende ontknoping. Daarin vertelt hij over de handblessure die hij dit seizoen voor iedereen stilhield.

Om maar met de deur in huis te vallen, wat zou die 500cc titel voor jou betekenen?
Nolan Cordens: “Het zou zeker een mooie bekroning zijn. Ik ben één keer BMB-kampioen geworden bij de Inters. In de VLM heb ik het nog niet gehaald. Ik hoop dat het een mooie en faire strijd wordt.”

Je stond het hele seizoen aan de leiding, maar de verschillen bleven klein. Is het moeilijk om het verschil te maken als er niemand tussenkomt om punten af te pakken?
Cordens: “Zeker. Maar ik zeg het eerlijk: ik heb zeker punten laten liggen en kon niet altijd voluit gaan. Zoals in Kampenhout waar ik mijn had had bezeerd. En paar weken geleden heb ik een boxersfractuur opgelopen: ik had mijn hand half gebroken door op training tegen een paal te rijden. Maar ik heb het nooit tegen iemand gezegd. Dat heb ik  stilgehouden.”

Dat kost punten, dat kan ik me inbeelden. Hoe is het nu met je hand?
Cordens: “Nu is het wel oké. Ik heb er nog een heel klein beetje last van, maar op zich valt het goed mee.”

Jij en Brent rijden heel vaak tegen elkaar, dus je kent Brents sterke en minder sterke punten. Liggen harde banen jou beter? Door de droogte van de voorbije weken en maanden zal Reet waarschijnlijk atypisch hard liggen.
Cordens: “Dat is een omloop waar je het verschil kunt maken, waar je meerdere lijnen hebt. In de VLM hebben we jammer genoeg veel eenlijnige omlopen die eigenlijk veel te klein zijn voor een grote motor, met rondetijden van een minuut twintig. Dat is jammer. De organisatoren doen natuurlijk hun best, met wat ze hebben hè. Maar zonder lijnen kun je ook geen verschil maken.”

Heeft Brent een voordeel aan zijn broer Enzo, die ertussen kan komen? Afgelopen weekend was Enzo ook goed.
Cordens: “Inderdaad, Enzo was wel heel sterk, maar in Lummen heb ik heel berekend gereden. Met zicht op de finale heb ik geen risico’s genomen. Omdat de spoeling zo dun is kom je elkaar vanzelf tegen. Enzo heeft dit jaar een mooie progressie geboekt, Glenn Bielen zit er ook vaak bij maar meestal gaat het tussen mij en Brent Aerden. De top is dus helaas heel smal op dit moment. Aan de andere kant zijn er momenteel veel jeugdrijders, dat is wel positief.”

In de VLM telt niet elke wedstrijd mee voor de tussenstand. Geeft dat een andere drive als er voor punten wordt gereden?
Cordens: “Ik vind dat eigenlijk jammer. Alle wedstrijden zouden mogen meetellen. Nu zijn het er tien in totaal. Dat is nog niet de helft. In die kampioenschapsraces wordt ook meer strijd geleverd. Je merkt toch dat iedereen dichter op de limiet rijdt. ”

Met welke verwachtingen begon je aan het seizoen?
Cordens: “Helemaal zonder verwachtingen! Deze winter heb ik bijna niet getraind, omdat mijn team mij had laten vallen, zonder duidelijke communicatie. Toen ben ik even in een zwart gat gevallen en heb ik op een paar weken tijd alles zelf moeten regelen. Uiteindelijk heb ik dan wel beslist om nog te rijden. Het is heel goed gegaan, net omdat ik geen verwachtingen had. Het is heel goed gegaan, het hele seizoen kon ik eigenlijk zonder stress crossen.”

Je hebt lang in Duitsland gereden. Is dat een afgesloten hoofdstuk nu je dicht bij huis rijdt, of spreekt het je nog steeds aan?
Cordens: “Ik zou misschien nog wel willen, maar ik heb op dit moment niet meer de motivatie van vroeger. Of ja, ik ben natuurlijk nog gemotiveerd om te rijden, maar niet meer op dezelfde manier. Als ik de kans krijg en er is iemand die mij daarin wil steunen, dan misschien. Er zijn heel veel andere dingen in mijn leven gekomen. Ik heb een dochter van een jaar. En als je het Duits kampioenschap rijdt bij de Inters, heb je natuurlijk de verplaatsingen, en het is ook altijd twee dagen. Het is anders nu: ik bekijk het meer als een hobby. Vroeger zag ik het meer als moeten, ik moest presteren. Dat is een beetje anders geworden.”

Zien we de beste Nolan Cordens als het erop aankomt, of is het opletten hoe je met zo’n spanning omgaat?
Cordens: “Ik heb stadioncrossen gereden voor 15.000 man en in volle zalen. Dus ik kan heel goed onder druk presteren, meestal zelfs nog beter. Omdat je dan nog meer gefocust bent en nog meer weet: nu moét het. Ik kan ook heel goed met stress om. Dat komt ook door veel te rijden op hoog niveau in het buitenland.”

Dat is een verschil met Brent: jij hebt meer internationale ervaring. Wanneer reed je het laatst in Duitsland?
Cordens: “In mijn jeugd heb ik redelijk veel internationaal gereden. In Duitsland was mijn laatste seizoen in 2020.”

Qua uithouding zijn dit in principe je sterkste jaren als sportman. Merk je dat zelf?
Cordens: “Dat is moeilijk te zeggen, want ik heb altijd een heel goede fysiek gehad. Op zich voel ik mij heel sterk op de motor.”

Hoe is de sfeer tussen jou en Brent?
Cordens: “Heel goed. Uiteraard strijden we soms ook op het scherp van de snee. Maar na de wedstrijd geven we elkaar de hand en tijdens de week kunnen we samen lachen. Dat was vorig jaar totaal anders. Ik heb toen ook gezegd: als ik op die manier voor een titel moeten rijden, dan stop ik. Zeker in de liefhebbersbond, we leven er niet van. Vorig jaar was eigenlijk een beetje het absurde voorbij, en dat is niet plezant. Er hing een heel aparte, gespannen sfeer in de paddock: niemand zei iets tegen elkaar. Nu is het veel relaxter, en iedereen praat met iedereen. En uiteindelijk moet je maandag ook terug gaan werken. Het is niet dat je rijk wordt van het prijzengeld.”

Bij een amateurfederatie zijn het allemaal crossliefhebbers: mensen die zelf rijden of familie hebben die rijdt. Als de Inters rijden, wil iedereen kijken. 
Cordens: “Die manches zijn altijd het hoogtepunt van de dag, dus mensen kijken toch wel naar ons op. Het is ook wel leuk als je ziet hoe kinderen dan naar je toe komen. Die erkenning is tof, maar het is geen reden om naast je schoenen te gaan lopen.

Bedankt voor de babbel, veel succes zondag. 
Cordens: “Komt goed, graag gedaan.”

Tekst: Tom Jacobs
Foto’s: MX Grietje