Teutschenthal, 29 september 2013. Ken De Dycker, Jeremy Van Horebeek en Clément Desalle tillen samen met teammanager Joël Smets de Chamberlain Trophy de lucht in. Dertien jaar. Dertien jaar lang trachten, smachten, wachten op een nieuwe overwinning. Op 4 oktober 2026, 16u44, was het dan zo ver. Ze flikten het. Het team met de jongste gemiddelde leeftijd ooit – twintig jaar – ging met de overwinning aan de haal.
Heel veel onzekerheden in aanloop naar de wedstrijd, waarbij zelfs een week voor de Naties de definitieve selectie nog niet vaststond. Het ganse team realiseerde het quasi onmogelijke om Lucas nog zo fit mogelijk aan de start te krijgen. Samen trainen, een teambuilding om het groepsgevoel te versterken… Het was duidelijk: de sfeer tussen de rijders en coach zat bijzonder goed.
Lucas deed het beter dan hij zelf verwachtte. Liam en Sacha zorgden met stabiele wedstrijden mee voor de winst. Als je als MX2-piloot minstens een reeks in de top tien weet te finishen, begint het besef te komen: het zit erin. En ’t kwam er ook uit! De jongste ploeg ooit die won, de eerste tweeling ooit die won, de derde generatie Everts die won, vijftig jaar na de eerste overwinning van grootvader Harry, drieëntwintig jaar na de drievoudige GP-zege van vader Stefan en twintig jaar na diens allerlaatste GP uit zijn carrière – ook beide in Ernée. Pure geschiedenis.
Met zo’n jonge ploeg nu al die begeerde trofee kunnen binnenhalen, dat schept mogelijkheden voor de toekomst. Als iedereen fit en gezond blijft, kan deze line-up ons nog jarenlang plezier bezorgen. De nationale media sprongen aan beide kanten van de taalgrens mee op de kar. Het momentum lijkt gekeerd, waar in een niet zo ver verleden onze geliefde sport nog wat in de vergeethoek dreigde te belanden. Of er eigenlijk al in zat.
Hier zit nog veel meer in de tank, maar laat ons nu vooral genieten van deze overwinning. Ik knijp me soms nog in de arm om te controleren of ik niet droomde van wat er vorige zondag gebeurde. Dan bekijk ik de vele beelden nog eens opnieuw en komt het besef: het is echt gebeurd!
Nog een extra pluim die ik graag op de hoed van de organisatie van Team Belgium wil steken: de gratis T-shirts die ter beschikking werden gesteld, waarvoor men zich online kon aanmelden. Op een dikke week waren ze bijna allemaal de deur uit. Het is herkenbaar tussen de massa langs het circuit en het creëert een groter groepsgevoel en meer samenhorigheid onder de supporters.
Het aantal schouderklopjes, knipogen en gekruiste vingers dat tussen de reeksen door aan elkaar werd uitgedeeld, was ongezien. Ik denk dat dit ook zeker een aandeel had in de emotie die bij velen losbarstte na de allerlaatste ronde. Lucas, Sacha, Liam, Joël, Bert, Robert en Magda, en uiteraard al de sponsors en al die andere mensen die achter de schermen het allerbeste willen en het allerhoogste ambiëren voor het team: chapeau et un grand merci!
Afspraak in The Cathedral of Speed, in Assen!
Words: Olivier Goetstouwers
