De komst van Ducati in het MX segment is moeilijk te onderschatten. Hoewel de fiere constructeur uit Bologna veel kleiner is dan de Japanse reuzen Honda en Yamaha heeft Ducati een ongeëvenaarde, exclusieve uitstraling. De vergelijking met Ferrari is dan ook nooit ver weg. Paolo Ciabatti, algemeen manager van de offroadafdeling nam onlangs tijd voor een exclusief gesprek met MXMag.
De grote, mooie stand van Ducati op de EICMA liet er geen twijfel over bestaan: motorcross en enduro zijn super belangrijk voor de Italiaanse fabrikant. Het verschil met Aprilia’s motorcrossproject van weleer (2008-2012) is immens. De revolutionaire MXV450 blonk qua zichtbaarheid op beurzen en in communicatie namelijk uit door totale afwezigheid.
Sportief maakte Aprilia evenmin indruk in het WK motorcross. Bij Ducati ligt de lat duidelijk een stuk hoger. Zowel het merk als Ciabatti zijn immers topresultaten gewoon.

Van het WK Superbike tot MotoGP als Ducati meedoet, is het om te winnen. Ciabatti moet die brandende ambitie vormgeven zowel in MXGP, MX2 als in AMA Supercross en Motocross.De volgende stap in het veroveringsplan van de Ducatisti: met Romain Febvre de gevestigde waarden het vuur aan de schenen leggen in de MXGP.
Of zoals Louis Vosters, teameigenaar van Red Bull Ducati Factory MXGP, aangaf: “Met Romain er bij zijn er geen excuses meer, nu moeten we presteren.”
Vooraleer we van start gaan met ons gesprek wil ik Ducati een pluim op de hoed steken voor de transparante manier van communicatie. De manier waarop jullie Romain Febvre deze zomer al bekend maakten is ongezien in het WK motorcross. In tegenstelling tot F1, MotoGP of SBK worden rijders pas aangekondigd als het contract afloopt. Absurd want het officiële nieuws is dan al lang ingehaald door iedereen in de paddock die op de hoogte is.
Hoe kijk jij daarnaar?
Paolo Ciabatti: “Ik oordeel niet over de beslissing van een ander bedrijf, maar volgens mij heeft het niet zo veel zin. Een contractuele verplichting tegenover het team tot eind oktober is één ding, communicatie is iets anders. Je kan de geruchten stoppen door gewoon te zeggen: deze rijder wordt onze rijder. Ik was erg tevreden met de houding van Kawasaki, want ze gingen in op onze vraag. We deden gewoon wat overal in de MotoGP en het WK Superbike gebeurt: op een bepaald moment, als alles rond is en iedereen het weet – want de paddock is erg klein – vind je een mooie manier om afscheid te nemen, en het andere team of merk heet de rijder welkom. Misschien is iedereen het gewoon om tot 1 november te wachten, maar ik zie het nut er niet van. Misschien kan iemand het me ooit uitleggen, maar voorlopig zie ik het niet. Ik ben Kawasaki dus erg dankbaar, want ze begrepen dat we officieel partners moesten kunnen benaderen voor 2027 en hen moesten kunnen vertellen wie onze rijders volgend seizoen zijn.”
Je bent al heel lang bij Ducati. Wanneer kwam je bij het bedrijf?
Ciabatti: “In 1997, dus bijna dertig jaar geleden. Tussendoor zat ik bijna zes jaar bij Infront het WK Superbike sportief te leiden. In totaal ben ik dus 24 jaar bij het bedrijf, en volgend jaar is het dertig jaar geleden dat ik begon.”

Had je ooit verwacht dat offroad hier zo prominent aanwezig zou zijn? De Desmo MX motoren zijn zeker niet weggestopt. De Desmo450 MX van de Flat Track wereldkampioen en de supermoto en enduro uitvoeringen staan hier ook.
Ciabatti: “Had je het me vijf of zes jaar geleden gevraagd, dan had ik gezegd dat ik dit niet zag gebeuren. Maar in 2021 werd de beslissing genomen, en hier staan we nu. Het is een nieuw en spannend hoofdstuk. Niet makkelijk, want Ducati is nieuw in dit segment. En het is een zeer competitief segment, met alle Japanners, met KTM en de andere merken van de groep, en nu ook met Triumph. De Chinezen komen er binnenkort aan. Het is een gedurfde stap en duidelijk geen makkelijke opdracht, zowel commercieel als in de wedstrijden. We hebben een plan, en ik denk dat dat plan in de goede richting evolueert. We wisten dat de 450 crosser, die we sinds juni vorig jaar produceren, niet ons best verkopende model zou worden. Maar met de 250 en de straatlegale enduro verwachten we dat de verkoop groeit, omdat die ook een minder gespecialiseerd publiek aanspreken.”
Zie je de MXGP als het uithangbord van het offroadgamma, een beetje zoals de MotoGP moet zorgen voor imagotransfer?
Ciabatti: “Er was destijds wat discussie: moesten we met een 450 of een 250 beginnen? Ducati koos voor de gebruikelijke strategie. We lanceerden de Panigale V4 en een jaar later volgde de Panigale V2. In het sportgamma beginnen we altijd bovenaan, en daarna volgen de afgeleiden met een kleinere cilinderinhoud of, zoals bij de enduro, een andere uitvoering van het product. Maar een 450 betekende natuurlijk MXGP, en ook supercross. Amerika is de grootste markt voor offroadmotoren, en supercross is enorm populair qua zichtbaarheid en toeschouwers. Die keuze heeft ons qua competitie in die richting gestuurd. We hebben nu ons eerste seizoen in Supercross en Pro Motocross achter de rug, en ik denk dat we alleen maar tevreden kunnen zijn. In de eerste wedstrijd hadden we dat zeer ongelukkige en zware val van Justin (red. Barcia), maar Dylan (red. Ferrandis) deed het uitstekend en we haalden enkele top vijf-plaatsen. Toen Justin terugkwam, reed hij soms vooraan. Het team van Troy Lee Designs, en ook Ziggy (red. Rick Zielfelder) van Factory Connection, hebben schitterend werk verricht om de motor specifiek voor supercross te ontwikkelen. Volgend jaar hebben we RJ Hampshire en Joey Savatgy. Dat geeft wat stabiliteit in het team, want we kunnen een tweejarig programma met dezelfde rijders uitwerken. We weten dat er rijders zijn die echt moeilijk te kloppen zijn, zoals de Lawrences, Deegan en nog enkele anderen, maar ik denk dat we een degelijk team hebben met twee zeer goede rijders. We blijven de motor ontwikkelen en gaan betere resultaten halen.”

In de MXGP staat Ducati zo mogelijk voor een nog belangrijker jaar met de komst van Romain Febvre.
Ciabatti: “Klopt, ik denk dat Romain een van de beste rijders uit de MXGP-geschiedenis is. Vorig jaar won hij, dit jaar werd hij tweede. Hij was volgens mij de enige, of een van de weinigen, die Herlings het hele seizoen probeerde uit te dagen. Dit was een magisch jaar voor Herlings en Honda, ze hebben fantastisch werk geleverd. Maar als je zag hoe hard Romain probeerde om erbij te zijn, dan is dat precies de vechtersmentaliteit die we nodig hebben. Ook zijn ervaring zal ons helpen de motor te verbeteren. We weten dat we nog werk hebben. Aan het talent en de ervaring van een rijder als hij valt niet te twijfelen, en dat zal ons helpen in de domeinen waar we moeten verbeteren.”
Ducati leek zijn MXGP huiswerk grondig gemaakt te hebben: een sterke wildcard van Tony Cairoli in Arnhem, de Italiaanse titel voor Alessandro Lupino, een positief eerste MXGP-seizoen met Jeremy Seewer en Mattia Guadagnini en lovende testverslagen in de media. Dan verwacht je dat ook sportief de volgende stap volgt.
Ciabatti: “Het tweede jaar was enorm moeilijk, dat klopt. We kenden een zeer positieve start, en het eerste seizoen met Maddii Racing was goed, ondanks enkele valpartijen van Mattia (red. Guadagnini). Hij werd wel derde in de kwalificatierace op zaterdag in Australië, een mooie manier om zijn samenwerking met Ducati af te sluiten. Daarna stapten we over naar het team van Louis Vosters, een van de meest professionele teams in de paddock. We hadden andere verwachtingen over onze prestaties. Daar zijn verschillende redenen voor. Eerst en vooral is het niveau van de concurrentie gestegen. Sommige rijders die geblesseerd waren geweest, zoals Herlings en anderen, bleven gelukkig fit en dat trok het niveau omhoog. En met Jeremy klikte het om de een of andere reden niet tussen hem en de motor. Qua resultaten was het dus slechter: in 2025 haalden we twee podiumplaatsen, dit jaar geen enkele. Ons beste resultaat was een vierde plaats.”

Welke conclusies werden daar intern uit getrokken?
Ciabatti: “Ik kan zeggen dat het ons een les heeft geleerd: we moeten nog veel werk verzetten. Over het niveau van het team valt niet te discussiëren. Sommige ontwikkelingen kwamen misschien wat te laat in het seizoen. Andrea Bonacorsi raakte bovendien geblesseerd in de eerste wedstrijd in Argentinië en viel daarna zwaar in Ķegums. Dat hielp niet. Calvin Vlaanderen had wat tijd nodig om de motor echt te begrijpen, maar in het laatste deel van het seizoen vocht hij consequent om de vierde, vijfde of zesde plaats, wat vandaag wellicht het niveau van ons pakket is. We hebben het dus als een les beschouwd. We moeten harder werken en meer doen, en zoals we weten maakt de rijder in de motorcross een enorm verschil.”
De komst van Febvre werd al vroeg in het seizoen afgewerkt, heb ik begrepen.
Ciabatti: “We benaderden Romain op een moment dat hij andere opties voor zijn toekomst overwoog. We moesten snel handelen want er waren nog andere kapers op de kust maar we vonden een goed akkoord. Er zijn geruchten rondgegaan over onbestaande salarisbedragen maar daar klopt niets van. Hij verdient wat hij bij Kawasaki verdiende, en dat is fair voor een rijder van zijn niveau. Ik denk dat zijn motivatie is om een nieuwe uitdaging aan te gaan en Ducati naar de top te brengen. Hij is niet de jongste rijder in het veld, maar je ziet dat hij echt een vechter is die nooit opgeeft. Dat had Ducati nodig: een rijder van dit niveau, met deze ervaring. We zijn dus erg optimistisch voor volgend jaar, in de wetenschap dat er nog huiswerk is.”

En ook hij maakte zijn huiswerk. Romain kwam bij Kawasaki en hielp er de motor echt te ontwikkelen, samen met partners als Showa, Dunlop en wie er verder bij dat team betrokken is. Dat moet voor jullie een grote bonus zijn, dat hij die ervaring meebrengt.
Ciabatti: “Zoals ik zei: het is een perfect pakket, als je een mens al een pakket mag noemen natuurlijk. In die zin is hetgeen hij brengt een perfecte combinatie van een van de snelste rijders, een van de grootste vechters, en iemand met zoveel ervaring in het ontwikkelen van andere motoren. Daar kan het hele project alleen maar beter van worden.”
Je dacht misschien aan een lange vakantie of aan je pensioen, maar je keerde uiteindelijk terug naar de motorcrosswereld om dit project te leiden. Wat zijn de verschillen tussen een project als dit, qua engineering en ontwikkeling in de MXGP, en de superbike of de MotoGP?
Ciabatti: “De MotoGP is echt de meest geavanceerde vorm van motorsport, en de investeringen zijn enorm. Het zijn volbloed prototypes en de concurrentie is erg sterk. Er komt heel veel engineering bij kijken, veel ontwikkeling en veel nieuwe ideeën. Ducati was een pionier in nieuwe ideeën, van aerodynamica tot ride-height devices en alles wat we doorheen de jaren ontwikkeld hebben. We kunnen het dus niet vergelijken, want de MotoGP is een prototypeklasse. Wij gebruiken in de MXGP de productiemotor als basis, met mogelijke verbeteringen. We hebben geen prototype voor de wedstrijden ontworpen. Het lijkt in zekere zin meer op superbike: het is gebaseerd op een productiemodel, met enkele domeinen waar je kan ingrijpen. We hanteren dezelfde aanpak als in de superbike, ook omdat de verbeteringen die we voor de wedstrijden doorvoeren in de komende jaren in het productiemodel terechtkomen.”
Op sportief vlak heb je als manager al een enorm palmares opgebouwd voor je in het WK Motorcross belandde.
Ciabatti: “Persoonlijk vind ik dat mooi. Ik ben erg blij met wat ik eerder in mijn loopbaan samen met een groep mensen bereikt heb. Zeven individuele wereldtitels in de superbike en twee in de MotoGP winnen ging eigenlijk mijn verwachtingen te boven. En je komt op een punt in je loopbaan, of op een leeftijd, waarop alles wat er van buitenaf mooi uitziet iets is wat je al gedaan hebt. Je hebt doelen bereikt. Ik zeg niet dat je geen motivatie meer hebt, maar het geeft je niet meer dezelfde boost als vijf jaar eerder. En dat is heel persoonlijk: als ik die boost verlies, begin ik te denken dat het misschien tijd is om te stoppen, of om iets nieuws te doen.

Ik had echter het geluk dat Claudio Domenicali me de kans bood om deze groep mensen naar een nieuwe wereld te leiden. Dat brengt me terug naar mijn roots, want als tiener, in de jaren zeventig, wilden we allemaal motorcrosser worden. We reden met 50cc en 125cc. Ik reed ook wedstrijden, zonder succes, want ik was snel maar heel onregelmatig. Veel valpartijen en blessures, en ik ben heel vroeg gestopt. Het was mijn eerste passie, en nu is het mijn laatste professionele uitdaging. Als je in die dingen gelooft, misschien is het wat romantisch, maar dan is het alsof de cirkel rond is. Als kind droom je ervan wereldkampioen motorcross te worden, en later misschien Formule 1-kampioen. Ik heb een korte tijd motorwedstrijden gereden, ik heb met auto’s en met offshore-powerboten geracet, om mijn adrenaline op het niveau te krijgen dat ik wilde. Daarna slaag je erin om als manager in je professionele loopbaan te bereiken waarvan je vroeger als atleet droomde. En misschien sluit je dit avontuur af door terug te keren naar wat je in de eerste plaats drijft. Daar mag ik zeker niet over klagen.”
Je gaf aan dat het eerste seizoen in de VS een degelijke basis is. Denk je dat de eigenschappen van de motor, zoals het soepele vermogen, beter tot hun recht komen in die Amerikaanse omstandigheden?
Ciabatti: “Ik denk in de eerste plaats dat we in de VS een geweldige groep technici hebben, en die werken autonoom. We weten wat ze doen, maar omdat ze zo ervaren zijn, krijgen ze de vrijheid om te ontwikkelen wat ze willen, de software en zo verder. We weten dat de respons en de eigenschappen die je in supercross nodig hebt heel anders zijn dan wat wij gewoon zijn, dus we leren ook veel van hen. Ik denk dat ons standaardchassis door zijn eigenschappen erg goed is in supercross, en in motorcross wat aanpassingen nodig heeft.
Kijk naar de resultaten in supercross: ik was in Anaheim, en in de eerste heat werden we derde en vierde. Eerlijk, ik stond te huilen, want het ging alles te boven wat we konden verwachten. De eerste motor die ik naar Amerika kon sturen, was een preproductiemodel. Die heb ik eind april verstuurd, en in januari reden we al wedstrijden. Ze hadden zes, zeven maanden om de motor te ontwikkelen en te testen, en om rijders als Dylan en Justin te overtuigen om met onze motor te rijden. Wow, we komen voor het eerst naar buiten en we zitten al in de top vijf. Daarna, zoals we zeggen: shit happens. Gelukkig was het voor Justin minder erg dan het eruitzag, maar het hield hem wel het hele seizoen aan de kant. Hij kwam pas terug voor de laatste drie wedstrijden.

Maar ik denk dat het goed is om twee groepen mensen te hebben, want hier concentreren we ons op de motorcross, en de MXGP verschilt ook enigszins van de Pro Motocross. Wie in de VS geweest is, weet dat de outdoorcircuits daar sneller en breder zijn. Hier zijn we om de een of andere reden meestal niet zo snel, en de zones waar je kan inhalen zijn erg beperkt. Een parallelle ontwikkeling waarbij wij kunnen leren van wat zij daar doen, en zij de feedback van hier krijgen, is een goede manier om de ontwikkeling te versnellen.”
Laten we het over de MX2 hebben. De hoge toerentallen en de eigenschappen van de desmodromische kleppen lijken me een geweldige troef voor de Desmo250 MX in de MX2. Maar ook daar zijn jullie nog op zoek naar de juiste formule.
Ciabatti: “Zoals je weet, kunnen blessures in de motorcross je seizoen beïnvloeden. Ferruccio Zanchi reed de eerste wedstrijd van de Internazionali d’Italia in Alghero en werd tweede, tussen Simon Längenfelder en Sacha Coenen. Het is een voorbereidingswedstrijd, maar ik denk niet dat die jongens voor de lol rijden: ze willen altijd vooraan zitten. Maar tijdens de training viel hij en brak hij beide polsen. Daardoor miste hij de eerste wedstrijden. Motorcrossers trainen minstens drie keer per week, dus als je moet stoppen met trainen en herstellen van een blessure, duurt het langer om je vroegere ritme terug te vinden. En in het seizoen volgt alles gewoon razendsnel op elkaar: bang, bang, bang. Dat hielp dus niet. We hadden zeker ook enkele technische defecten, die intussen aangepakt zijn. Het is een relatief nieuw project. Het jaar voordien reden we het Italiaans kampioenschap met Alessandro Lupino, maar we hadden enkele problemen die we moesten oplossen. En we moeten nog altijd meer koppel vinden. Het vermogen is er, hoog in de toeren, maar ik denk dat we de motor in bepaalde omstandigheden beter berijdbaar moeten maken, zodat de rijder een hogere versnelling kan gebruiken. Daar ligt nu de focus. We weten dat het tijd vraagt, en het was ons eerste seizoen met één WK rijder.”
En nu hebben jullie twee rijders.
Ciabatti: “Twee in het wereldkampioenschap, ja. We kunnen altijd dromen van de ideale situatie: je komt, je wint. Maar eerlijk, je moet ook realistisch zijn. We leren daar ook nog bij, en ik heb er vertrouwen in dat we volgend jaar, met twee rijders en enkele ontwikkelingen die ons in enkele specifieke domeinen moeten verbeteren, beter zullen doen.”

Wat zijn realistische doelstellingen voor Ferruccio Zanchi en Nicolai Skovbjerg in de MX2?
Ciabatti: “Nicolai is nieuw in de MX2. Hij heeft bewezen dat hij de enige rijder was die Francisco García in bepaalde omstandigheden kon uitdagen. In het zand is Nicolai erg sterk. Maar als je naar de verwachtingen kijkt, zou ik zeggen: top vijf voor Ferruccio Zanchi en top tien voor Nicolai. Alles wat beter is, is meegenomen. Je mag niet te veel verwachten van een jonge rijder die uit het Europees kampioenschap komt. Daar rijd je één manche op zaterdag en één op zondag. Nu heb je een kwalificatierace op zaterdag en twee keer dertig minuten op zondag. Ook fysiek moet je dus wennen aan een veel zwaarder weekend.”
Geldt hetzelfde voor de MXGP? Romain Febvre in de top vijf en Andrea Bonacorsi in de top tien?
Ciabatti: “Daar leggen we de lat hoger. Als we met Romain niet voor het podium vechten, dan moet er iets opgelost worden. Andrea Bonacorsi is volgens mij in staat om in de top vijf te rijden, misschien beter. Realistisch dus vierde tot zesde, als hij niet geblesseerd raakt en in bepaalde omstandigheden meer vertrouwen heeft in de motor dan dit seizoen. We hopen altijd op beter, en we hopen niet ontgoocheld te worden, want we hebben het team, de rijders en het pakket om die posities te halen.”
En in de VS? Welke prognose maak je daar?
Ciabatti: “Op papier is Jett Lawrence erg moeilijk te kloppen als hij niet geblesseerd is. Hunter Lawrence is erg goed, en Haiden Deegan ook. Daarna heb je natuurlijk Justin Cooper, Cooper Webb, Malcolm Stewart, Eli Tomac enzovoort. Maar realistisch gezien denk ik dat RJ Hampshire en Joey Savatgy vierde, vijfde of zesde kunnen worden. Als we geluk hebben, in bepaalde specifieke situaties, misschien iets beter. Maar ik denk dat we weten dat de drie rijders die ik noemde net een niveau hoger zitten.”

Tekst: Tom Jacobs
Foto’s: Alex Photo, Ducati, Red Bull Ducati Factory Racing MXGP, Samo Vidic – GEPA pictures/ Daniel Goetzhaber – Garth Milan / Red Bull Content, EICMA Media











